Φίλοι ξαφνικά

Απόγευμα Κυριακής, χαλαρά στον καναπέ, σε λίγο θα αρχίσουν και τα ματς, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Κάπου παρατημένο κτυπάει επίμονα το κινητό και όταν επιτέλους το βρίσκω ακούω μια γνώριμη φωνή:
– Που είσαι βρε Σίμο χαθήκαμε ρε ψυχή, είμαι με τα παιδιά από την ομάδα περνάμε από τη γειτονιά, να ανέβουμε;
– Φυσικά, είναι να το ρωτάς, σας περιμένω. Πανικός και εγκεφαλικό μαζί. Το σπίτι είναι άδειο, ούτε νερό στο ψυγείο δεν έχω.
Ο Bolt θα έκανε το διακοσάρι μέχρι το KIOSKY’S σε περισσότερο χρόνο από μένα.
Ποτά, αναψυκτικά, πατατάκια, γαριδάκια, ξηροκάρπια, ότι είδα μπροστά μου το πήρα. Να’ ναι καλά τα παιδιά στο KIOSKY’S ONE STOP ALL,  ξελάσπωσα σε 10 λεπτά.
Ήρθε και η παλιοπαρέα, επιτέλους ξαναβρεθήκαμε μετά από καιρό, θυμηθήκαμε τους θρυλικούς αγώνες στο 5 x 5, είδαμε και τον τελικό του COPA, και η Κυριακή κύλησε πιο όμορφα από ποτέ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επικοινωνήστε μαζί μας